Συνταγή Παρφέ με τούρκικο καφέ – Türk kahveli parfe tarifi

Υλικά
1 πακέτο κρέμα σαντιγύ
2 πακέτα βανίλια
3 κουταλάκια του γλυκού καφέ
3 κουταλάκια του γλυκού ζάχαρη άχνη
1 ποτήρι γάλα
6 αυγά

Εκτέλεση

Χτυπάμε την κρέμα σαντιγύ με κρύο γάλα . Χτυπάμε τους κρόκους των αυγών ξεχωριστά, και προσθέτοντας τη ζάχαρη άχνη, τον καφέ και την βανίλια χτυπάμε ξανά τα υλικά.Αφού χτυπήσουμε καλά χώρια τα ασπράδια τα ανακατεύουμε με τα υπόλοιπα υλικά.Τοποθετούμε σε μια βαθιά κατσαρόλα διάφανη μεμβράνη και στην συνέχεια αδειάζουμε μέσα το μείγμα.Το βάζουμε στην κατάψυξη και το αφήνουμε να παγώσει. Έφτιαξα έτοιμη σως σοκολάτα και την έριξα από πάνω.Μπορείτε και εσείς να κάνετε την δική σας. Όμως σε αυτήν την περίπτωση πρέπει να ρίξετε γρήγορα την σως σοκολάτα από πάνω γιατί το παρφέ σε λίγο χρόνο μπορεί να λιώσει.
πηγή: portakalagaci.com

Leave a Reply

Τούρκικες ιδιωματικές εκφράσεις

Abur cubur

α) τρώω ότι τύχει, πρόχειρο φαγητό β) λόγος χωρίς περιεχόμενο. Sağlıklı olmak için abur cubur yememelisin.

Για να είσαι υγιής δεν πρέπει να τρως πρόχειρο φαγητό. Yeter artık! Abur cubur konuşma!

Φτάνει πια! Μην λες ανοησίες.

Aceleye getirmek

Κάνω προχειροδουλειές για να ξεγελάσω κάποιον. Tamirci arabamı aceleye getirdi.

Ο τεχνίτης έκανε προχειροδουλειές στο αυτοκίνητό μου.

Acı gelmek

στενοχωρώ, πληγώνω προσβάλλω. Mehmet bana acı geldi.

Ο Μεχμέτ με στενοχώρησε.

Açık açık

ξεκάθαρα, ανοιχτά Gerçeği söylemekten korkmuyorum! Size her şeyi açık açık anlatacağım.
Δεν φοβάμαι να πω την αλήθεια! Θα σας τα εξηγήσω όλα ξεκάθαρα.

Açık kalpli

έντιμος, φιλικός, εύθυμος Eşim çok anlayışlı ve çok açık kalpli bir adamdır.
Το ταίρι μου είναι είναι άνθρωπος με κατανόηση και πολύ έντιμος.

Adam yerine koymak

σέβομαι, εκτιμώ. Onu adam yerine koymak istedi.
‘Ήθελε να τον σέβονται.

Adet etmek

κάνω κάτι από συνήθεια. Her gün bir kahve içmeyi adet edindi.
Είχε συνηθίσει να πίνει κάθε μέρα έναν καφέ.
Ağızı kilitli
αυτός που κρατάει μυστικά.
Maria’nın ağızı kilitlidir, korkma.
Η Μαρία κρατάει μυστικά, μην φοβάσαι.

Ağzına kilit vurmak

κλείνω το στόμα μου, δεν μιλώ. Ağzına kilit vurmuş benimle hiç konuşmadı.
Έκλεισε το στόμα του και δεν μίλησε καθόλου μαζί μου.

Alın yazısı

τύχη, πεπρωμένο. Alın yazısı değişir mi?
Το πεπρωμένο αλλάζει;

Allah esirgesin

Ο Θεός να μας φυλάει. Allah kazadan beladan esirgesin.
Ο Θεός να μας φυλάει από κακοτοπιές.

Αz daha, az kalsın

παραλίγο, λίγο ακόμα και. Kadın az kalsın korkudan bayılacaktı.
Η γυναίκα παραλίγο θα λιποθυμούσε από φόβο.

Bağrına basmak

αγκαλιάζω. Annem beni görünce bağrına bastı.
Η μητέρα μου μόλις με είδε με αγκάλιασε.

Bahis tutuşmak

βάζω στοίχημα. Bahis tutuşmak hiç faydalı değil.
Το να βάζεις στοίχημα δεν είναι καθόλου χρήσιμο.

Balta olmak

γίνομαι φορτικός Bu adamı bize balta oldu.
Έγινε σε μας φορτικός αυτός ο άντρας.

Baş belası

μπελάς, πονοκέφαλος “Şu baş belası adamı uzaklaştırırsanız sevindirirsiniz beni.”
Θα με ευχαριστούσατε αν απομακρύνατε από μένα αυτόν τον άντρα που προκαλεί
μπελάδες.

Bedavadan ucuz

πολύ φθηνό. Bu eteği al.Bedavadan ucuz satılıyor.
Αγόρασε αυτήν την φούστα. Πουλιέται πολύ φθηνά.

Benden günah gitti

ενημέρωσα. έκανα το καθήκον μου. Sana gereken uyarıyı yaptım,benden günah gitti!
Σε προειδοποίησα κατάλληλα, έκανα το καθήκον μου.

Benden söylemesi

προειδοποιώ. Bu eve bir daha gelme! Benden söylemesi.
Σ’αυτό το σπίτι μην ξαναέρθεις. Σε προειδοποιώ.

Bereket versin

“Λέγεται κατά την διάρκεια της αγοροπωλησίας ο Θεός να σας δίνει χρήματα”. Allah size bereket versin.
Ο Θεός να σας δίνει χρήματα.

Beş para etmez

άχρηστος, ασήμαντος. Bu kadın beş para etmez.
Αυτή η γυναίκα είναι άχρηστη.

Beş paralık etmek

εξευτελίζω Yalan söylediği için onu beş paralık ettik!
Επειδή είπε ψέματα τον εξευτελίσαμε!

Bozuk para

κέρματα Sende bozuk para var mı?
Έχεις κέρματα;

Bugün yarın

πολύ σύντομα, στις επόμενες μέρες. Bugün yarın her şey düzelir!
Πολύ σύντομα όλα θα διορθωθούν.

Buz gibi

παγωμένος, αντιπαθητικός Hava çok sıcak, buz gibi bir limonata varsa iyi gelir!
Έχει πολύ ζέστη, αν είχα μια παγωμένη λεμονάδα θα ήταν καλά.

Büyük para

πολλά λεφτά Nasıl büyük para kazanılır?
Πώς μπορούν να κερδηθούν πολλά λεφτά;

Leave a Reply

Τουρκικά επιφωνήματα – Ünlemler‏

Τα επιφωνήματα είναι λέξεις που φανερώνουν συναισθήματα όπως θαυμασμό, πόνο. οργή, λύπη, αποδοκιμασία ,οικειότητα, κάλεσμα κ.α.
Είναι άκλητα και μπορεί να βρίσκονται είτε στην αρχή είτε στο τέλος μιας πρότασης.

Aaa!!! Έκπληξη, θαυμασμό,απορία.

Aaa! Ne güzel Mehmet gelmiş!

Ααα! Τι ωραία, ήρθε ο Μεχμέτ!

Aferin! Έπαινο (μπράβο)

Sınavlarını geçmişsin! Aferin sana!

Πέρασες το διαγώνισμα! Μπράβο!

Ah! Νοσταλγία,θλίψη.

Ah! keşke seni görebilseydim! Seni çok özledim!

Άχ! Μακάρι να μπορούσα να σε δω! Σε αποθύμησα πολύ!

Aman(amanın)! Επίκληση για βοήθεια, αρέσκεια,αγανάκτηση.

Amanın! Komşular koşun evim yanıyor!

Aμάν! Τρέξτε γείτονες, καίγεται το σπίτι μου!

Aman sen bilirsin! Bıktım artık!

Αμάν, εσύ ξέρεις. .Μπούχτισα πια!

Aman da aman ne kadar güzelleşmişsin!

Αμάν (Πω, πω) πόσο πολύ ομόρφυνες!

Ay! Φόβο, πόνο, χαρά, θαυμασμό.

Αy!ne korkunç bir filmdi!

Ω!! Τι τρομερό έργο!

Ay !elektrik kesildi!

Ω!! Κόπηκε το ηλεκτρικό ρεύμα!

Ayıp! utan! (ντροπή σου)!

Çocuğum çok ayıp!

Παιδί μου, ντροπή!

Ayıp size!Yaşlarında hiç utanmaz mısınız?

Ντροπή σας! Στην ηλικία σας καθόλου δεν ντρέπεστε;

Utan,utan! İnsan bunu kendi arkadaşlarına hiç yapar mı?

Ντροπή, ντροπή! Κάνει ένας άνθρωπος στους φίλους του κάτι τέτοιο;

Ayol!canım! προειδοποίηση

Gelsene ayol! Ne duruyorsun öyle?

Ε, για έλα! Τι στέκεσαι έτσι;

Canım niçin böyle davranıyorsun?

Ε! Γιατί φέρεσαι με αυτόν τον τρόπο;

Be! προειδοποίηση,θυμο,απορία.

Be! Sana bir daha benimle konuşma! Demedim mi?

Βρε! Δεν σου είπα να μην μου ξαναμιλήσεις;

Sen ne yapıyorsun be orada!

Βρε, εσύ τι κάνεις εκεί;

Eee! θυμός,περιέργεια,επιθυμία.

Eee!Beni delirttin.

Εεε! Με τρέλανες πια!

Eee ! Sonra ne olmuş?

Εεε! Τι έγινε μετά;

Eh! Επιβεβαίωση, αποδοχή,έγκριση.

Eh!Ne yapayım senin istediğin lokantaya gidelim

Λοιπόν, (αρκετά) τι να κάνω, ας πάμε στο εστιατόριο που θέλεις εσύ!

Eh! Bu kadar yeter!

Λοιπόν, αρκετά ως εδώ!

Eyvah! Απρόσμενη δυσάρεστη έκπληξη (ωχ,ωχ,ωχ)

Eyvah! Annem bizi gördü.

Ωχ, ωχ, ωχ, μας είδε η μαμά μου.

Eyvah! Annemin en sevdiği vazoyu kırıdım!

Ωχ, έσπασα το πιο αγαπημένο βάζο της μαμάς μου.

Ha! Ενίσχυση.(όταν θυμόμαστε κάτι ξαφνικά)

επιδοκιμασία,ανυπομονησία.

Babana söylerim ha!

Χα, θα το πω στον μπαμπά σου.

Ha! Şimdi hatırladım!

Χα! Τώρα θυμήθηκα!

Haydi(Hadi) Παρακίνηση.

Haydi çabuk ol!Otobüsü kaçıracağız!

Άντε βιάσου! Θα χάσουμε το λεοφωρείο!

Hadi canım sende!Olmaz öyle şey!

Άντε και εσύ ψυχή μου! Δεν γίνεται τέτοιο πράγμα!

Of!! Παράπονο,στενοχώρια,πλήξη.

Of! Senden bıktım artık!

Ουφ, σε βαρέθηκα πια!

Of! Ne kadar çok konuşuyorsun!

Ουφ! Πόσο πολύ μιλάς!

Oh be! Ανακούφιση,ικανοποίηση.

Oh be! Sonunda Türkçe konuşan birini bulduk!

Αχ,( ωραία)! Τελικά βρήκαμε κάποιον να μιλάει τούρκικα!

Oh be! Çok şükür!Derslerimi bittirdim.

Αχ, (ωραία)! Ευτυχώς! Τελείωσα τα μαθήματά μου!

Oha be! Έκπληξη, μπέρδεμα.

Oha be kardeşim!Bir az dikkatli olsana!

Ωχ βρε αδερφέ μου! Γίνε λιγάκι προσεκτικός!

Oha! Daha önce bu kadar yakışıklı adam hiç  görmedim

Αχά! Δεν ξαναείδα πριν τόσο όμορφο άντρα!

Sakın! Προσοχή για κίνδυνο (μη)! (Πάντα στην αρνητική προστακτική)

Sakın geç kalma,erken gel!

Πρόσεχε! Μην αργήσεις, έλα νωρίς!

Vah! Λύπη.

Vah vah zavallı kız bu soğukta hastalanacak!

Αχ, αχ, το καημένο το κορίτσι θα αρρωστήσει από το κρύο!

Yahu Ενίσχυση, θυμό, ειρωνική αποδοκιμασία ή προειδοποίηση

Yahu adam! Sen laftan anlamaz mızın?

Άχου, άνθρωπε! Δεν καταλαβαίνεις  από λόγια;

Yazık! Yazıklar olsun! Λύπη, πόνο, αποδοκιμασία. (Κρίμα, ντροπή σου!)

Bütün yemek yanmış! Yazık!

‘Ολο το φαΐ κάηκε! Κρίμα!

Yazıklar olsun! Karına bunu da

yapacaktın?

Ντροπή! Αυτό θα έκανες στην γυναίκα σου;

Yok be! Άρνηση (όχι ρε)

Yok be! yalandır!

Όχι ρε! Είναι ψέμματα!

Allah  aşkına! Σε παρακαλώ! Για όνομα του Θεού!

Allah aşkına böyle konuşma!

Για όνομα του Θεού, μην μιλάς έτσι!

Aman tanrım! Αχ Θεέ μου!

Aman tanrım! Sen ne yapmışsın!

Αχ Θεέ μου! Τι έκανες!

Aşk olsun! Αλοίμονο! Εύγε!

Aşk olsun yani! Ben size ne zaman “Hayır” dedim?

Αλοίμονο δηλαδή! Εγώ πότε είπα σε σας «Όχι»;

Estağfurullah! Αλοίμονο!

Estağfurullah! Her zaman yanındayım!

Αλοίμονο! Είμαι πάντα στο πλευρό σου!

Hadi oradan! Άντε από κει! Σιγά τα αυγά!

Hadi oradan! Niçin yalan söylüyorsun?

Άντε από κει! Γιατί λες ψέμματα;

Ne olur! Σε παρακαλώ, σε ικετεύω!

Beni terk etme! Ne olur!

Μην με εγκαταλείπεις! Σε παρακαλώ!

Anneciğim bu elbiseyi alalım! Ne olur!

Μαμάκα, αυτό το φόρεμα να αγοράσουμε! Σε παρακαλώ!

Ηey gidi…hey! Νοσταλγία,χαρά

Ηey gidi günler hey!Bizim zamanımızda bütün yerler tarlaydı!

Αυτές ήταν μέρες! Στον καιρό μας όλα τα μέρη ήταν χωράφια!

Yaşa!(Yaşasın) Έπαινο, να ζήσεις, μπράβο,γιούπι.

Yaşasın! Tatile çıkacağız!      

Ζήτω! Θα πάμε διακοπές!

Öf! Ανία,πλήξη,αηδία.

Öf! Bu tren de ne zaman gelecek?

Οφ! Πότε θα έρθει και αυτό το τρένο;

Pöf! Αηδία (συνήθως για μυρωδιά)

Pöf! Burası ne kadar pis kokuyor

Πουφ! Εδώ πέρα μυρίζει πολύ βρωμερά!

Leave a Reply

Μέρες – Μήνες – Εποχές

Ne zaman?

 Πότε;

Zaman Χρόνος
Ay Μήνας
Mevsim Εποχή
hangi Ποιος /α/ο
var Yπάρχω.

Aylar Μήνες
ocak Ιανουάριος
şubat Φεβρουάριος
mart Μάρτιος
nisan Απρίλιος
mayıs Μάϊος
haziran Ιούνιος
temmuz Ιούλιος
ağustos Αύγουστος
eylül Σεπτέμβριος
ekim Οκτώβριος
kasım Νοέμβριος
aralık Δεκέμβριος
Günler Ημέρες
pazar Κυριακή
pazartesi Δευτέρα
salı Τρίτη
çarşamba Τετάρτη
perşembe Πέμπτη
cuma Παρασκευή
cumartesi Σάββατο
Mevsimler Εποχές
İlkbahar Άνοιξη
Yaz (Yazın αιτιατική= το καλοκαίρι) Καλοκαίρι
Sonbahar ή güz (güzün = το φθινόπωρο) Φθινόπωρο
Kış (Kışın τον χειμώνα) Χειμώνας

Οι μέρες και οι μήνες δεν είναι κύρια ονόματα γι’ αυτό γράφονται με μικρό, εκτός αν είναι
στην αρχή της πρότασης ή δηλώνουν ημερομηνία.

Kış mevsiminde hangi aylar var? Ποιούς μήνες έχει ο Χειμώνας;
İlkbahar mevsiminde hangi aylar var? Ποιούς μήνες έχει η Άνοιξη;
Yaz mevsiminde hangi aylar var? Ποιούς μήνες έχει το Καλοκαίρι;
Sonbahar mevsiminde hangi aylar var? Ποιούς μήνες έχει το Φθινόπωρο;
Κış mevsiminde Aralık, Ocak ve Şubat aylar var. Στην εποχή του Χειμώνα υπάρχουν οι μήνες Δεκέμβριος Ιανουάριος και Φεβρουάριος.
İlkbahar mevsiminde Mart, Nisan ve Mayıs var. Στην εποχή της Άνοιξης υπάρχουν οι μήνες Μάρτιος, Απρίλιος και Μάϊος.
Yaz mevsiminde Haziran, Temmuz ve Ağustos aylar var. Στην εποχή του Καλοκαιριού υπάρχουν οι μήνες Ιούνιος, Ιούλιος και Αύγουστος.
Sonbahar mevsiminde Eylül Ekim ve Kasım aylar var. Στην εποχή του Φθινοπώρου υπάρχουν οι μήνες Σεπτέμβριος, Οκτώβριος και Νοέμβριος.

Σημείωση: όταν θέλουμε να μιλήσουμε για μια συγκεκριμένη μέρα πχ Την Τετάρτη μετά την λέξη Çarşamba που σημαίνει Τετάρτη χρησιμοποιούμε την λέξη günü ( gün = μέρα, gün-ü = την μέρα (πτώση αιτιατική)

    παραδείγματα:

  • Çarşamba günü çarşıya gideceğim = Την Τετάρτη θα πάω στην αγορά.
  • Pasartesi günü sınav var = Την Δευτέρα έχω διαγώνισμα.
  • Cumartesi günü sinemaya gidelim mi? = Την Παρασκευή να πάμε σινεμά;

Pazartesi’nden sonra hangi gun gelir? Μετά την Δευτέρα ποια μέρα έρχεται;
Pazartesi’nden sonra salı gelir. Μετά την Δευτέρα έρχεται η Τρίτη.
Mart’tan sonra hangi ay gelir? Μετά τον Μάρτιο ποιος μήνας έρχεται;
Mart’an sonra nisan gelir. Μετά τον Μάρτιο έρχεται ο Απρίλιος.
Cuma’dan sonra hangi gun gelir? Μετά την Παρασκευή ποια μέρα έρχεται;
Cuma’dan sonra cumartesi gelir. Μετά την Παρασκευή έρχεται το Σάββατο.
Temmuz’dan sonra hangi ay gelir? Μετά τον Ιούλιο ποιος μήνας έρχεται;
Temmuz’dan sonra ağustos gelir. Μετά τον Ιούλιο έρχεται ο Αύγουστος.
Yazdan sonra hangi mevsim gelir? Μετά το καλοκαίρι ποια εποχή έρχεται;
Yazdan sonra sonbahar gelir. Μετά το καλοκαίρι έρχεται το Φθινόπωρο.
Çarsamba’dan sonra hangi gun gelir? Μετά την Τετάρτη ποια μέρα έρχεται;
Çarsamba’dan sonra perşembe gelir. Μετά την Τετάρτη έρχεται η Πέμπτη.
Ağustos’tan sonra hangi ay gelir? Μετά τον Αύγουστο ποιος μήνας έρχεται;
Ağustos’tan sonra eylül gelir Μετά τον Αύγουστο έρχεται ο Σεπτέμβριος
Perşembe’den sonra hangi gun gelir? Μετά την Πέμπτη ποια μέρα έρχεται;
Perşembe’den sonra Cuma gelir Μετά την Πέμπτη έρχεται η Παρασκευή.

Leave a Reply

Χρήσιμες πληροφορίες για την Τουρκική γλώσσα

  Η Τουρκική γλώσσα είναι μία συγκολλητική γλώσσα δηλαδή μία μορφή συνθετικής γλώσσας όπου κάθε πρόσφυμα αναπαριστά τυπικά μια μονάδα νοήματος(όπως για παράδειγμα η έλλειψη, ο παρελθοντικός χρόνος ο πληθυντικός αριθμός κλπ.)και περιορισμένα μορφήματα εκφράζονται με προσφύματα και όχι με εσωτερική αλλαγή στην ρίζα της λέξης, ή αλλαγές στην έμφαση ή τον τόνο. Αυτό που έχει την μεγαλύτερη σημασία σε μια συγκολλητική γλώσσα είναι ότι τα προσφύματα δεν συγχωνεύονται με άλλα και δεν αλλάζουν μορφή εξαρτώμενα από άλλα.
Παραδείγματα συγκολλητικών γλωσσών περιλαμβάνουν την Βασκική, την Γεωργιανή, τις Αλταϊκές γλώσσες (βλέπε Τουρκική και Ταταρική) ), τα Γιαπωνέζικα (μερικές φορές κατατάσσονται στις Αλταϊκές), η Κορεατική (μερικές φορές κατατάσσεται στις Αλταϊκές), η Μαλαισιανή και την Ινδονησιακή, πολλές Θιβετοβιρμανικές γλώσσες, οι Δαρβιδικές γλώσσες, πολλές Ουραλικές γλώσσες (με μεγαλύτερες την Ουγγρική, την Φινλανδική και την Εσθονική), η Ινουκτίτουτ, οι Μπαντού γλώσσες (δες Λουγκάντα), οι Βορειοανατολικές, Βορειοδυτικές και Νότιες Καυκασιανές γλώσσες, και κάποιες Μεσοαμερικανικές και γηγενείς γλώσσες της Βορείου Αμερικής μεταξύ αυτών και η Ναχουάτλ, η Ουαστέκ, και οι γλώσσες Σαλίς. Η Κέτσουα και η Αϋμάρα είναι συγκολλητικές ιθαγενείς γλώσσες την Νοτίου Αμερικής.

Η Τουρκική γλώσσα είναι, επίσης, μαζί με την Ελληνική επίσημη γλώσσα της Κυπριακής Δημοκρατίας. Έχουμε πρώτα γραπτά κείμενα από τον 8ο αιώνα. Η εμφάνιση της τουρκικής φιλολογίας με την στενή έννοια συμπίπτει με την ίδρυση της οθωμανικής αυτοκρατορίας (14ος αιώνας).

Η Τούρκικη γλώσσα ομιλειται σε Βουλγαρία,Ελλάδα,Γερμανία, Ρουμανία,Αυστρία, Γαλλία,Ουζμπεκιστάν.Βέλγιο,Ελβετία,Αμερική,Αζερμπαϊτζάν Αγγλία.

Επίσης άλλα βασικά  χαρακτηριστικά της γλώσσας είναι:

Στην τουρκική γλώσσα:Δεν υπάρχουν άρθρα. πχ ev = σπίτι
Ev-im Lefkoşa’-da-dır.
Evim Lefkoşa’dadır.
Το σπίτι μου είναι στην Λευκωσία.

Δεν υπάρχουν γένη. πχ öğrenci = μαθητής ή μαθήτρια
Öğrenci tahta-ya yazıyor.
Ο μαθητής (ή η μαθήτρια) γράφει στον πίνακα.
Για να καθορίσουμε το φύλο γράφουμε πριν από το ουσιαστικό τις λέξεις: erkek = άρρεν και
kız = θήλυ.
Erkek öğrenciler futbol oynayacak, kız öğrenciler ise tiyatroya gidecekler.
Οι μαθητές (τα αγόρια) θα παίξουν ποδόσφαιρο, ενώ οι μαθήτριες θα πάνε στο θέατρο.

Δεν υπάρχουν προθέσεις. Αντιθέτως υπάρχουν πληθώρα καταλήξεις. Μπορούμε να
προσθέσουμε μια ή περισσότερες καταλήξεις πάνω στις λέξεις ανάλογα με την περίπτωση.
Γι΄αυτό η τουρκική γλώσσα ονομάζεται και “συγκολλητική”.
Ev-im-den geliyorum.
Έρχομαι από το σπίτι μου.

Selanik’ te kalıyorum.Μένω στην Θεσσαλονίκη
Υπάρχει αρμονία μεταξύ των φωνηέντων και συμφώνων. Οι κανόνες της αρμονίας των
φωνηέντων και των συμφώνων ισχύουν σε όλα τα κεφάλαια της τουρκικής γραμματικής.
Για να προσθέσουμε μια κατάληξη πάνω σε μία λέξη πρέπει πρώτα να “επιλέξουμε” την
κατάλληλη σύμφωνα με τους κανόνες αρμονίας κατάληξη από μια σειρά καταλήξεων
(διπλής, τετραπλής ή οκταπλής παραλλαγής).
Για την αρμονία και τους κανόνες της θα αναφερθούμε αναλυτικότερα σε άλλο κεφάλαιο.

Το ρήμα είναι πάντοτε στο τέλος της πρότασης. Η σύνταξη έχει την μορφή “υποκείμενο-
αντικείμενο-ρήμα”
Ev-e gidiyorum

Πηγαίνω στο σπίτι.
Δεν υπάρχει ορθογραφία αφού όλα τα γράμματα έχουν το δικό τους μοναδικό ήχο.
Εξαιρούνται τα γράμματα y (γιέ) και ğ (γιουμουσιάκ γκε)
Το y αν και είναι σύμφωνο (γ) (yemek-γεμέκ-φαγητό) μερικές φορές προφέρεται και ως
φωνήεν (ι) (saray-σαράϊ-παλάτι).
Το ğ (γ) όταν βρίσκεται μεταξύ δύο φωνηέντων δεν προφέρεται, είναι άηχο. (Ağaç-αάτς-
δέντρο).
 Το ρήμα «imek = είμαι» είναι κατάληξη και δεν τονίζεται. πχ.
Ev-de-y-im.
Evdeyim.
(Εβντέγιμ)
Είμαι στο σπίτι.
 Το γ΄πρόσωπο του ρήματος «imek = είμαι» (-dir=είναι) στον προφορικό λόγο εννοείται και
δεν λέγεται.
Αρκετές φορές δεν γράφεται ούτε στον γραπτό λόγο.
Αντί:
Ahmet ev-de-dir
Αχμέτ σπίτι στο είναι.
Ο Αχμέτ είναι στο σπίτι.
Λέγεται:
Ahmet ev-de.
Ahmet evde.
Ο Αχμέτ είναι στο σπίτι.
 Όταν το υποκείμενο είναι στον πληθυντικό (μόνο για το γ΄πρόσωπο) τότε το ρήμα τίθεται
στον ενικό (αττική σύνταξη).
Öğrenciler okuyor
Οι μαθητές διαβάζει (αντί: Öğrenciler okuyorlar Οι μαθητές διαβάζουν). Η σύνταξη
“Öğrenciler okuyorlar Οι μαθητές διαβάζουν” δεν είναι λάθος, όμως αποφεύγεται.
 Το ρήμα “έχω” δεν υπάρχει. Στην θέση του χρησιμοποιείται η λέξη “var = υπάρχει” ή ο
αρνητικός τύπος “yok = δεν υπάρχει” και οι κτητικές καταλήξεις -im, -in, -i, μου, σου,
του…
Ders-im var
Dersim var.

Έχω μάθημα.
Ders-im yok.
Dersim yok.

Δεν έχω μάθημα.

Το ρήμα είναι πάντοτε στο τέλος της πρότασης. Η σύνταξη έχει την μορφή “υποκείμενο- αντικείμενο- ρήμα”
Eve gidiyorum. =>
Eve gidiyorum.=>Στο σπίτι πηγαίνω.
Okula gittim= Σχολείο πήγα.

Leave a Reply